Amo

profunda emocio
Amo
Amo
Aliaj projektoj
Wikipedia-logo-v2.svg Amo en Vikipedio
Commons-logo.svg Amo en Komunejo
Commons-logo.svg Amo en Komuneja kategorio
Wiktionary-logo-eo.png Amo en Vikivortaro

Amo estas seksasimpatia inklino al iu.

Erich FrommRedakti

 
« La amo estas unuiĝo kun iu aŭ io ekster si mem ĉe kondiĉo de konservado de aparteco kaj tuteco de la propra Mio. Tio estas travivado de aparteneco kaj unueco, ebliganta al la homo komplete disvolvi sian internan aktivadon. La travivado de la amo faras nenecesaj iluziojn»
— Erich Fromm, La sana socio [1955]
 
« La amo konsistigas unu el aspektoj de tio, kion mi nomis produktiva orientiĝo: aktiva kaj krea ligo de la homo kun la proksimulo, kun si mem kaj kun la naturo. En sfero de la pensado la produktiva orientiĝo esprimiĝas en racia ekkonado de la mondo. En sfero de la agado tiu orientiĝo esprimiĝas en konsica laboro, kies prototipo estas la arto kaj metio. En sfero de la sentoj ĝi esprimiĝas en la amo, do en travivado de unueco kun alia homo, kun ĉiuj homoj kaj naturo ĉe kondiĉo de konservado de la sento de propra tuteco kaj sendependeco»
— Erich Fromm, La sana socio [1955]
 
« Se mi povas ami nur unu homon kaj neniun alian, se la amo al li fortigas mian fremdiĝon kaj malproksimigas de la aliaj, do iuj ajn rilatoj ligus min al tiu ĉi homo, mia rilato al li estas ne la amo. Per la vortoj “Mi amas vin” mi diras: “Mi amas en vi la tutan homaron, ĉion vivan; mi amas en vi ankaŭ min mem”. La amo al si en tiu ĉi senco estas kontraŭa al egoismo, kiu fakte estas la ĉionkonsumanta koncentriĝo je si mem, estiĝanta sekve de malsufiĉo de la vera amo al si kaj servanta kiel ĝia anstataŭigo. »
— Erich Fromm, La sana socio [1955]
 
« La produktiva amo ĉiam supozigas tutan aron da rilatoj: zorgon, respondecon, estimon kaj scion»
— Erich Fromm, La sana socio [1955]
 
« Al ĉiu patrino facilas ami la bebon antaŭ komenciĝis la procezo de apartiĝo, sed ami la bebon kaj ĉe tio lasi lin foriri, kaj voli lasi lin — pri tiu tasko plejparto ne sukcesas. »
— Erich Fromm, La sana socio [1955]
 
« La erotika amo komenciĝas de dueco kaj finiĝas per unueco; la patrina amo komenciĝas de unueco kaj kondukas al apartiĝo. »
— Erich Fromm, La sana socio [1955]
 
« Narcisismo estas rekte kontraŭa al la objektiveco, saĝo kaj amo. »
— Erich Fromm, La sana socio [1955]
 
« Soifo de detruado… radikas en la naturo de la homo same kiel strebo al kreado. Aserto, ke la homo kabaplas evoluigi origine ekzistantan en ĝi kapablon de la amo kaj saĝo, ne signifas naivan kredon je lia bonkoreco»
— Erich Fromm, La sana socio [1955]
 
« Tamen — kaj tio estas grava momento en miaj argumentoj — detruemo estas nura alternativo al la kreemo. Kreado kaj detruado, amo kaj malamo ne estas instinktoj, ekzistantaj sendepende unu de la alia. Kaj tiu kaj la alia servas kiel respondo al la sama bezono superi limigitecon de sia ekzistado, kaj la strebo al la detruado senevite estiĝas en tiaj kazoj, kiam ne kontentiĝas la strebo al la kreado. Kontentigo de la bezono je la kreado kondukas al feliĉo, la detruemo — al suferado, kaj plej multe suferas la detruanto mem. »
— Erich Fromm, La sana socio [1955]
 
« Apenaŭ la bebo povas ion fari por influi la amon de la patrino aŭ manipuli ĝin. La patrina amo similas al la dia favoro: se ĝi haveblas, ĝi estas benita donaco, se ĝi mankas, oni ne povas preni ĝin de ie ajn. »
— Erich Fromm, La sana socio [1955]
 
« Same kiel la amo al unu homo sen la amo al la aliaj estas efektive ne la amo, tiel ankaŭ la amo al sia lando, se ĝi estas ne parto de la amo al la homo, estas ne la amo, sed la idolismo»
— Erich Fromm, La sana socio [1955]
 
« En tiu senco ĉiu elmontro de abnegacia adorado estas ago de fremdiĝo kaj idolismo. Tio, kion oni kutime nomas la “amo” nemalofte estas preskaŭ identa al idolismo fenomeno de fremdiĝo kun sola diferenco, ke objekto de tia adorado estas ne dio, nek idolo, sed alia persono. Ĉe tiu tipo de subiĝo amanta homo transigas sur la alian siajn tutajn amon, forton, siajn pensojn kaj perceptas la amaton kiel supran estaĵon, trovante kontentiĝon en kompleta subiĝo kaj adorado. »
— Erich Fromm, La sana socio [1955]
 
« En niaj tagoj en la homaj rilatoj ne videblas specialaj amo aŭ malamo. En ili precipe ĉeestas ekstera amikeco kaj pli ol ŝajniga afableco, tamen malantaŭ tiu eksteraĵo kaŝiĝas malvarmeco kaj indiferenteco. Haveblas ankaŭ granda parto de apenaŭ sentebla malkonfido»
— Erich Fromm, La sana socio [1955]
 
« La okazinta post la Unua mondmilito granda seksa emancipo estis despera provo anstataŭigi profundan amosenton per reciproka seksa plezuro. Kiam iĝis klara, ke tiu ĉi provo fiaskis, la erotika poluseco de la genroj estis minimumigita kaj ĝian lokon okupis amikeca partnereco — “eta unio”, kuniginta la fortojn de ĝiaj partoprenantoj por plia eltenemo en ĉiutaga vivolukto, kaj ankaŭ por liberiĝo de la propra al ĉiu sento de izoliteco kaj soleco»
— Erich Fromm, La sana socio [1955]
 
« …manio de la interŝanĝo venis anstataŭ manio de la posedado. La homo aĉetas aŭtondomon, intencante ĉe la unua ebleco vendi ilin. Tamen pli grava estas ke strebo al la interŝanĝo montriĝas ankaŭ en la sfero de la interpersonaj rilatoj. La amo ofte montriĝas nenio alia ol konvena interŝanĝo inter du homoj, ricevantaj maksimumon de tio, kion ili povas atendi, konsiderante sian prezon en la merkato de la personoj»
— Erich Fromm, La sana socio [1955]
 
« Afablan penson pri tio ke la infanoj “amas” siajn gepatrojn antaŭ ol illi ekamos iun alian necesas konsideri kiel unu el sennombraj iluzioj, kaŭzataj de akceptado de dezirata kiel reala. Por infano en tia aĝo la patro kaj patrino estas objektoj pli de dependeco kaj timo ol de la amo, kiu laŭ sia naturo baziĝas sur egaleco kaj sendependeco. La amo al gepatroj (se ni disdividas la amon unuflanke kaj fortan, sed pasivan ligitecon, incestan fiksiĝon, bonkondutan kaj estiman obeemon aliflanke) evoluas — se tio entute okazas — plej verŝajne ne en infanaĝo, sed pli malfrue, kvankam ĉe bonaj kondiĉoj ĝiaj unuaj burĝonoj povas esti trovataj ankaŭ en pli frua aĝo. »
— Erich Fromm, La sana socio [1955]

Eric HofferRedakti

 
« Strangas sed estas tiel: kiu edifas fratecan amon, kutime edifas kontraŭ amo al patrino, patro, fratoj, fratinoj, al edzino kaj gefiloj. »
— Eric Hoffer, La vera kredanto [1951]
 
« Kiam ni amas ni kutime ne serĉas al ni aliancanojn. Inverse, ofte ni vidas konkurantojn kaj pretendentojn je niaj rajtoj eĉ en tiuj, kuj amas la samon kiel ni. Sed kiam ni malamas, ni ĉiam serĉas aliancanojn… ju malpli da justaj fundamentoj havas nia malamo, des pli insista estas nia deziro havi aliancanojn. »
— Eric Hoffer, La vera kredanto [1951]

Jean BaudrillardRedakti

 
« [pri amo] …la nuntempan ĝian komprenon oni elpensis ĉefe lime de la 18-19-a jarcentoj kaj ĝi direktiĝas kontraŭ supraĵa ludo de la tento. Okazas disrompo inter la formo de la duala ludo, strategia iluzio kaj nova, individua fineco, plenumo de la deziro — grandioza supreniro de dispozicio de la deziro, ĉu temas pri la seksajpsikaj streboj de la individuopolitikaj streboj de la amasoj. Iel aŭ tiel, tiu deziro kaj ĝia “liberaligo” ne plu havas ion komunan kun la aristokratia ludo de la defio kaj tento. »
— Jean Baudrillard, La fatalaj strategioj [1983]
 
« Plia grava momento: la tento estas pagana dum la amo estas kristana»
— Jean Baudrillard, La fatalaj strategioj [1983]
 
« La amo estas fino de la regulo kaj komenco de la leĝo»
— Jean Baudrillard, La fatalaj strategioj [1983]
 
« [pri apero de kristanismo] Dio ekamas siajn proksimulojn, kion li neniam faris antaŭe, kaj la mondo ĉesas esti ludo»
— Jean Baudrillard, La fatalaj strategioj [1983]
 
« …formo kontraŭa al la amo plu estas sekvado de la rito: ĉie kie denove estas inventataj regulo kaj ludo, la amo malaperas. »
— Jean Baudrillard, La fatalaj strategioj [1983]
 
« Karaktera trajto de tia universala pasio kiel la amo estas tio, ke ĝi estas individua kaj ke ĉiu en ĝi trovas nur sin mem. La tento havas dualan karakteron: mi ne povas tenti, se mi jam ne estas tentita, neniu povas tenti min, se li ankoraŭ ne estas tentita. Neniu povas ludi sen alia, tio estas principa regulo. Dume ami mi povas sen reciprokeco. Se mi amas kaj oni ne amas min, tio estas mia problemo. Se mi ne amas vin, tio estas via problemo. Se iu ne plaĉas al mi, tio estas lia problemo. Jen kial ĵaluzo estas natura trajto de la amo dum ĝi fremdas al la tento — la emocia ligo ĉiam estas malcerta dum la pakto pri la signoj estas nediskutebla kaj deviga. Krome tenti iun ne signifas ke oni investas en li aŭ psikologie absorbas, la tento ne konas tiun teritorian ĵaluzon, kiu propras al la amo. »
— Jean Baudrillard, La fatalaj strategioj [1983]
 
« Eble la ĵaluzo eĉ antaŭas la amon: origine ĵaluzo estis propra al la grekaj dioj, kiuj konis nek la amon, nek sentimentalecon, tamen terure ĵaluzis unu la alian. »
— Jean Baudrillard, La fatalaj strategioj [1983]
 
« La tento ankoraŭ estas ceremonia, la amo ankoraŭ estas patosa, la sekseco estas nuraj rilatoj. »
— Jean Baudrillard, La fatalaj strategioj [1983]
 
« — la tento — la epoko de la estetika kaj patosa diferencoj inter la genroj;

— la amo (pasio) — la epoko de la etika kaj patosa diferenco inter la genroj;

— la sekseco — la epoko de la psikologia, biologia kaj politika diferenco inter la genroj. »
— Jean Baudrillard, La fatalaj strategioj [1983]
 
« La amo respondecas pri ĉiuj enigmoj de la mondo, sed al ĝi mem mankas enigmeco. Inverse, ĝi estas ŝarĝita je la senco kaj apartenas ne al vico de la enigmo, sed al la vico de la diveno. “La amo estas ŝlosilo al la diveno” aŭ eĉ tute brutale: “La tuta vero estas en la sekso”. (La vero, kiu mirakle malkovriĝis en la 20-a jarcento, sed kial ja? Ne kredu al ĝi: la enigmo restas nedivenita kaj plu konservas tutan sian forton de la tento). »
— Jean Baudrillard, La fatalaj strategioj [1983]
 
« Fari interŝanĝon kaj signojn de la interŝanĝo estas la sola vojo eviti la sorton kaj sensencajn signojn. Nenia amomiksturo, neniu defio. Nek pasio, nek tenero. Tiel la vivo protektas sin kontraŭ mortigaj formoj de artefariteco kaj ofereco»
— Jean Baudrillard, La fatalaj strategioj [1983]
 
« Plejmulto apenaŭ deziras ke oni tentu ilin, ili deziras ke oni amu iln. »
— Jean Baudrillard, La fatalaj strategioj [1983]
 
« Evidente necesas strebi, ke oni amu vin pro la timo esti tentita, sendube necesas ami por ne tenti. »
— Jean Baudrillard, La fatalaj strategioj [1983]
 
« Kiam la sekso kaj amo airas laikan formon de la hejma ekonomio, ili povas iĝi objektoj de la interŝanĝo. »
— Jean Baudrillard, La fatalaj strategioj [1983]
 
« Iel ajn, la sola afero kiun al vi neniam pardonos la virino estas ne tio, ke vi ne amas ŝin (pri la amo aŭ sekso ĉio ĉiam solviĝas), sed tio ke vi ne tentis ŝin aŭ ke ŝi ne tentis vin. Tio elaĉeteblas per nenio kaj kiun ajn amon kaj teneron vi ne donu al ŝi, finfine ŝi ĉiam uzos ilin por kruela venĝo. Ne sukcesinte tenti, ŝi strebos neniigi vin. Ĉiuj amaj kaj seksaj pekoj pardoneblas, ĉar ili ne estas ofendo. Nur la tento tuŝas la animon, kiu trovas la trankviliĝon nur en la murdo. El tio devenas tio, kion mi nomas malica spirito de la pasio»
— Jean Baudrillard, La fatalaj strategioj [1983]

Zamenhofa ProverbaroRedakti

 
« Amo estas forta, sed mono pli forta. »
— Zamenhofa Proverbaro
 
« Amo faras ion, mono ĉion. »
— Zamenhofa Proverbaro
 
« Amo kaj ĵaluzo estas gefratoj. »
— Zamenhofa Proverbaro
 
« Amo kaj puno loĝas komune. »
— Zamenhofa Proverbaro
 
« Amo pli kora, disiĝo pli dolora. »
— Zamenhofa Proverbaro
 
« Amo supermezura ne estas plezura. »
— Zamenhofa Proverbaro
 
« Belecon taksas ne okulo sed koro. »
— Zamenhofa Proverbaro
 
« Ĉiu "li" havas sian "ŝi". »
— Zamenhofa Proverbaro
 
« Eĉ monstron admiras, kiu ame deliras. »
— Zamenhofa Proverbaro
 
« Eĉ por pomo putranta troviĝas amanto. »
— Zamenhofa Proverbaro
 
« Edzo kaj edzino -- ĉiela difino. »
— Zamenhofa Proverbaro
 
« Edzo kaj edzino estas nur unu. »
— Zamenhofa Proverbaro
 
« Granda doto kaj oro, sed mankas la koro. »
— Zamenhofa Proverbaro
 
« Kiam sako mizeras, amo malaperas. »
— Zamenhofa Proverbaro
 
« Pli tiras virina haro, ol ĉevala paro. »
— Zamenhofa Proverbaro
 
« Tuso kaj amo ne estas kaŝeblaj. »
— Zamenhofa Proverbaro

Diversaj aŭtorojRedakti

 
« Amu kaj faru kion vi volas. » « Dilige et quod vis fac. »
— Aŭgusteno de HiponoIn Epistolam Joannis Ad Parthos (Pri la Evangelio laŭ Johano), 7-a traktaĵo
 
« Malbravulo ne kapablas esprimi amon; tio estas la nepraĵo por bravulo. »
— Mohandas Karamchand Gandhi
 
« Malamu la pekon kaj amu la pekulon. »
— Mohandas Gandhi, Ne de li unue dirita.
 
« Neniu el vi vere kredas ĝis vi volas por via frato kion vi volas por vi. » « لا يـؤمـن احـدكـم حـتي يـحـب لأخـيـه مــا يـحـبـه لـنـفـسـه. »
— Mohamedo, Hadith 13
 
« Amo de patrino, estas maro sen fino. »
— Morteza Mirbaghian
 
« Se vi juĝas personojn, vi havas neniom da tempo por ami ilin. »
— Patrino Teresa
 
« Ne gravas, kiom ni faras, sed kiom ame ni faras. Ne gravas, kiom ni donacas, sed kiom ame ni donacas. »
— Patrino Teresa
 
« Ĉiam amu viajn malamikojn — nenio alia tiom ĝenas ilin. »
— Oscar Wilde
 
« Gravito ne kulpas pro tio, ke personoj falas en amon. »
— Albert Einstein
 
« Amo estas nenio krom amoro misliterumata. »
— Harlan Ellison
 
« Amu unu la alian aŭ sin risku. »
— Morrie Schwartz
 
« La aĵoj senfinaj, kiel ĉielo, arbaro aŭ lumo, iĝas vere nomitaj nur de amanta koro; oni estu duope, por nomi matenruĝon. »
— Morteza Mirbaghian
 
« Nur en amo senkondiĉa, oni ja estas feliĉa»
— Gaston BACHELARD
 
« Oni post geedziĝo tre ŝanĝiĝas, aŭ freneziĝas au pli saĝiĝas. »
— Morteza Mirbaghian
 
« Anstatataŭ, ke antaŭ esti amataj, ni maltrankviliĝis pri tiu nepravigebla, nepraviginda ĝibo tia, kia estis nia esteco, anstataŭ ol senti nin kiel troaĵojn, ni nun sentas, ke tiu estado nia estas kunprenita, kaj volata, kune kun ĝiaj plej malgrandaj detaloj, de absoluta libereco, kiun ĝi samtempe kaŭzas, kaj kiun ni propramense volas per nia propra liberpovo. Tio estas la fundamento de la amĝojo, kiam ĝi ekzistas : nin senti ekzisti prave. »
— Jean-Paul SARTRE
 
« Ekflugos ni el sama kajo
kun okuloj fiksegitaj al samaj rebriloj
Por tiu-ĉi viv' kaj la posta
Vin mi amis, mi amas, kaj mi amos. »
— Francis CABREL, franca kantisto
 
« Ha, ĉi tiujn lipojn sur ŝia lumeca vizaĝo! Ekridetas mia karulino. Mia amatulino estas min vidinta, kaj ŝi ridetas! »
— Azeria ampoemo
 
« Logi estas eskapi el senekzisteco. »
— Catherine BAKER
 
« Lumir pasie :« - Veras do, ke vi ne kapablas malhavi min ? Diru ĝin ankoraŭfoje! Veras, ke vi ne kapablas malhavi min ? Vere kaj solide ? Ha tio ne estis longa afero por diri ! Tio estas mallonga frazo, sed entenas ĝi la feliĉon tutan, kiun oni povas havi. » »
— Paul CLAUDEL, el teatraĵo La malmola pano
 
« Estas plene da stultuloj, „psikofakistoj“, kiuj demonstras al oni, ke oni ne troinvestu je la amo, kiun oni spertas al siaj infanoj. Azenuloj! »
— Catherine BAKER
 
« La am' ne estas ludo
Sed sorta forta trudo
ĝi svingas sian vipon
al lip' pelante lipon. »
— Kalman KALOCSAY
 
« Brulu ĉiam am' en
viaj koroj, amen »
— Kalman KALOCSAY, En amara horo
 
« Ĉu amikeco estas ĝi aŭ amo? » « Czy to jest przyjaźń? czy to jest kochanie? (pol.) »
— Adam MICKIEWICZ, Malcerteco
 
« Estis de mia viv’ la feliĉ’ :Ŝiajn okulojn vidi al mi rigardantajn. »
— Victor HUGO
 
« Akceptu la aĵojn, kiujn la fato destinis je vi, kaj amu la homojn, kiujn fato al vi kunligis, sed tion faru plenanime. »
— Marko Aŭrelio
 
« Kvietu. Ĉar ni estos enfositaj kune en tiu ĉi tombo dum longlonga tempo, do ĉirkaŭpremu min ! »
— Juan RUFLO
 
« Se mi parolus la lingvojn de homoj kaj anĝeloj, sed ne havus amon, mi fariĝus sonanta kupro aŭ tintanta cimbalo.
Kaj se mi posedus la profetpovon, kaj komprenus ĉiujn misterojn kaj ĉian scion; kaj se mi havus ĉian fidon, tiel ke mi povus formovi montojn, sed ne havus amon, mi estus nenio.
Kaj se mi disdonus mian tutan havon por nutri la malsatulojn, kaj se mi lasus mian korpon por forbrulo, sed ne havus amon, per tio mi neniom profitus.
Amo longe suferas, kaj bonfaras; amo ne envias; amo ne fanfaronas, ne ŝveligas sin,
ne kondutas nedece, ne celas por si mem, ne koleriĝas, ne pripensas malbonon,
ne ĝojas pri maljusteco, sed kunĝojas kun vereco;
ĉion toleras, ĉion kredas, ĉion esperas, ĉion eltenas.
Amo neniam pereas; sed, ĉu estas profetadoj, ili neniiĝos; ĉu lingvoj, ili ĉesiĝos; ĉu estas scio, ĝi neniiĝos.
Ĉar ni scias laŭparte, kaj ni profetadas laŭparte;
sed kiam venos perfektaĵo, tiam neniiĝos tio, kio estas laŭparta.
Kiam mi estis infano, kiel infano mi parolis, kiel infano mi sentis, kiel infano mi pensis; nun fariĝinte plenaĝulo, mi jam forigis la infanaĵojn.
Ĉar nun ni vidas per spegulo, malhele; sed tiam okulon ĉe okulo; nun mi konas laŭparte; sed tiam mi konos tiel same, kiel ankaŭ mi estas konita.
Restas do nun fido, espero, amo, tiuj tri; kaj la plej granda el ili estas amo. »
— Sankta PaŭloHimno pri amo - La unua epistolo al la Korintanoj 13
 
« Vi Lesbia, demandas kiom kisojn mia koro bezonas por satiĝi ? Ho, demandu do, kiom sabloj ardas en palma dezerto de Libio. Ho, demandu do, kiom steloj ŝtele rigardas. Tiom kisojn bezonas kor’ freneza. »
— Mimo, 69 – trad K. Kalocsay, “Tutmonda Sonoro”, I, 164)
 
« Kiu povas nin deŝiri de la amo de Kristo»
— Johano Paŭlo la 2-a en Gorzów (Pollando) 2.06.1997
 
« Ne estas solidareco sen amo. »
— Johano Paŭlo la 2-a - homilio en Sopot (Pollando) 05.06.1999
 
« Amo parolas silente, tamen plej elokvente. »
— Morteza Mirbaghian
 
« Amo similas al neĝo, dissolviĝas post varmiĝo. »
— Morteza Mirbaghian
 
« Kiu dissemas amon, tiu rikoltos la samon. »
— Morteza Mirbaghian
 
« Amo konas nek aĝon, nek obeas la saĝon. »
— Morteza Mirbaghian
 
« Tiun mi amas, kiu deziras la neeblon! »
— Johann Wolfgang von Goethe
 
« Amo: pensi je iu, senpripense. »
— Karlheinz Deschner
 
« Amo ne komencas kaj finas kiel ni pensas. Amo estas batalo, amo estas milito; amo estas plenkreskiĝo. »
— James Baldwin
 
« Mi diris al li ke amo estas kontraŭnatura sento, kiu kondamnas du fremdulojn al malnobla kaj malsaniga dependeco tiom efemera kiom intensa. » « Le dijo que el amor era un sentimiento contra natura, que condenaba a dos desconocidos a una dependencia mezguina e insalubre, tanto más efimera cuanto más intensa. »
— Gabriel García Márquez, Del Amor y otros Demonios P.194
 
« Malgraŭ tio, pri kio la Papo Benedikto volas kredigi nin, seksumo sen amo povas esti fekbonega. » « Despite what Pope Benedict would have us believe, sex without love can be fucking amazing. »
— Dan SavageSavage Love, The Stranger, la 2-an de februaro 2006
 
« La egoismo, kiel Stirner valoras ĝin, ne estas kontraŭaĵo de la amo nek kontraŭaĵo de pensado, nek malamiko de la dolĉa vivo de amo, nek malamiko de sindono, nek malamiko de intima koreco, sed ankaŭ ne estas malamiko de kritiko, nek malamiko de socialismo, nek, mallonge, malamiko de iu ajn efektiva intereso. Ĝi ne ekskludas iun ajn intereson. Nur kontraŭ la neintereso kaj la neinteresantoj ĝi direktiĝas; ne kontraŭ la amo sed kontraŭ la sankta amo, nek kontraŭ pensado sed kontraŭ la sankta pensado, nek kontraŭ socialistoj sed kontraŭ la sanktaj socialistoj, ktp. » « Der Egoismus, wie ihn Stirner geltend macht, ist kein Gegensatz zur Liebe, kein Gegensatz zum Denken, kein Feind eines süßen Liebeslebens, kein Feind der Hingebung und Aufopferung, kein Feind der innigsten Herzlichkeit, aber auch kein Feind der Kritik, kein Feind des Socialismus, kurz, kein Feind eines wirklichen Interesses: er schließt kein Interesse aus. Nur gegen die Uninteressirtheit und das Uninteressante ist er gerichtet: nicht gegen die Liebe, sondern gegen die heilige Liebe, nicht gegen das Denken, sondern gegen das heilige Denken, nicht gegen die Socialisten, sondern gegen die heiligen Socialisten u. s. w. »
— Max Stirner, La kritikantoj de Stirner (Recensenten Stirners)
 
« Mi supozas, ke mia amo, se tio esta la ĝusta vorto, estis antaŭ ĉio la grandioze ebriiga sento esti avidata, amata kaj dorlotata. [Post sia edzineco kun James Dougherty] »
— Marilyn Monroe

Vidu ankaŭRedakti