Senlaboreco: Malsamoj inter versioj

30 bitokojn aldonis ,  antaŭ 1 jaro
sen resumo de redaktoj
{{Citaĵo
|teksto = En la [[Nuntempo|nuntema]] [[socio]] [[homo]]j povas vivi sen [[espero]] nur en tiu kazo, se oni tenas ilin en konsternita stato, se oni ĉiam igas kuri sen rekapti la spiron. [[Despero]] de senlaborulo konsistas ne tiom en perspektivo de kompleta [[malriĉeco]], kiom en tio, ke li subite ekvidis Nenion — kompletan malplenon. Nome pro tio senlaboruloj prefere iras al [[vendisto]]j de espero ol al donantoj de senlaborulaj [[subvencio]]j.
|aŭtoro = [[Eric Hoffer]]
|verko = La vera kredanto [1951]
|origina teksto =
{{Citaĵo
|teksto = Ĝis kiam [[homo]]j, farintaj la ĉefan [[laboro]]n sur la tero, vivis je nivelo de apenaŭ sufiĉa [[nutrado]], oni konsideris ilin [[Tradicio|tradiciaj]] [[malriĉulo]]j — kaj ili mem sentis sin tiaj. Ili estis malriĉuloj en malfacilaj [[tempo]]j, kaj en [[Bono|bonaj]] tempoj. Depresioj, stagnado en la aferoj, kiaj ajn ili estus kruelaj, estis konsiderataj kiel io normala. Sed kun pliboniĝo de la vivkondiĉoj stagnado en [[produktado]], senlaboreco, kiujn kaŭzas depresio, montriĝis en nova aspekto. Hodiaŭa laboristo en la [[Okcidento|okcidenta]] [[mondo]] konsideras senlaborecon [[humiligo]]: li sentas sin senrajta kaj [[Ofendo|ofendita]] de [[Maljusteco|maljusta]] ordo kaj pretas aŭskulti tiujn, kiuj vokas al la nova ordo.
|aŭtoro = [[Eric Hoffer]]
|verko = La vera kredanto [1951]
|origina teksto =
8 285

redaktoj