Televido: Malsamoj inter versioj

2 366 bitokojn aldonis ,  antaŭ 3 monatoj
sen resumo de redaktoj
 
}}
'''Televido''' estas transsendo de spektaĵoj je granda distanco per elektromagnetaj ondoj.
 
{{Citaĵo
|teksto = [[Ekstazo]] estas la specifa eco de ĉia [[korpo]], turniĝanta ĉirkaŭ si mem ĝis la perdo de la [[senco]], danke al kio ĝi lumas en sia pura kaj malplena formo. La [[modo]] estas ekstazo de la [[Beleco|bela]]: la pura kaj malplena formo de la turniĝanta [[estetiko]]. La [[simulaĵo]] estas ekstazo de la [[realo]]: sufiĉas nur ekspekti televidon — ĉiuj realaj [[evento]]j sekvas unu la alian en tute ekstaza raportado, do en kapturnigaj kaj [[Stereotipo|stereotipaj]], [[Racio|malraciaj]] kaj recidivaj formoj, kiuj naskas ilian sensencan kaj senĉesan vicon. Ekstaza: tia estas [[objekto]] en la [[reklamo]] kaj [[Konsumado|konsumanto]] en ĝia spektado — tio estas cirkulado de la interŝanĝa kaj konsuma [[valoro]]j ĝis ilia malapero en la pura kaj malplena formo de la [[varomarko]]…
|aŭtoro = [[Jean Baudrillard]]
|verko = La fatalaj strategioj [1983]
|origina teksto =
}}
 
{{Citaĵo
|teksto = …la [[ideo]] de la [[progreso]] malaperis, sed la progreso daŭras. La ideo de la [[riĉeco]], kiu supozas produktadon, malaperis, sed la produktado mem estas okazigata plej bone. Kaj dum malaperas origina ideo pri ĝiaj finaj celoj, kresko de la produktado rapidiĝas. La ideo malaperis ankaŭ en la [[politiko]], sed la politikistoj daŭrigas siajn [[ludo]]jn, restante kaŝe tute [[Indiferenteco|indiferentaj]] al siaj vetoj. Pri la televido oni povas diri ke ĝi estas tute indiferenta al la imagoj, kiuj aperas sur la ekrano, kaj verŝajne plu ekzistus senzorge, se la [[homaro]] tute malaperus.
|aŭtoro = [[Jean Baudrillard]]
|verko = La travidebleco de malbono [1990]
|origina teksto =
}}
 
{{Citaĵo
|teksto = Bildoj, liverataj de la [[amaskomunikilo]]j (kaj la [[teksto]]j similas al la bildoj) neniam silentiĝas: bildoj de la sciigoj devas sekvi unu la alian seninterrompe. [[Silento]] estas rompo de la fermita ĉeno, leĝera katastrofo, fuŝo, kiu en televido ekzemple estas tre ekzemplodona, ĉar tio estas rompo, plena je angoro kaj jubilo, konfirmanta ke ĉia [[komunikado]] efektive estas nur deviga scenaro, seninterropma [[fikcio]], liberigante nin de malpleno — kaj ne nur de malpleno de la ekrano, sed ankaŭ de la malpleno de nia mensa ekrano, sur kiu ni kun ne malpli granda soifo atendas la bildojn.
|aŭtoro = [[Jean Baudrillard]]
|verko = La travidebleco de malbono [1990]
|origina teksto =
}}
 
{{Citaĵo
6 539

redaktoj